فرق نوریکویل با ایمبات و وال‌هک چیست؟

خیلی وقت‌ها هر سه تای این‌ها را زیر یک کلمه‌ی «چیت» جمع می‌کنند. ولی از نظر فنی سه کار کاملاً متفاوت‌اند و مهم‌تر از آن، سه سطح ریسک متفاوت دارند.

وال‌هک: خواندن حافظه‌ی بازی

وال‌هک باید بداند حریف کجاست. این اطلاعات فقط یک جا وجود دارد: داخل حافظه‌ی خود بازی. پس وال‌هک مجبور است به پروسه‌ی بازی وصل شود و حافظه‌اش را بخواند.

دقیقاً همین کار است که سیستم‌های ضدتقلب دنبالش می‌گردند. هر تلاش برای باز کردن هندل به پروسه‌ی بازی یک سیگنال واضح است.

ایمبات: خواندن حافظه + کنترل نشانه

ایمبات همان کار وال‌هک را می‌کند و یک قدم جلوتر می‌رود: مختصات حریف را می‌خواند و نشانه را روی او می‌برد. پس هم ریسک فنی وال‌هک را دارد، هم یک ریسک دوم: الگوی حرکت غیرانسانی.

حرکت نشانه‌ی یک آدم لرزش دارد، کمی از هدف رد می‌شود و برمی‌گردد. حرکت ایمبات صاف و لحظه‌ای است. حتی اگر تشخیص فنی رد شود، همین الگو در بازبینی گزارش‌ها لو می‌رود.

نوریکویل: فقط حرکت موس

نوریکویل هیچ‌کدام از این‌ها را لازم ندارد. لازم نیست بداند حریف کجاست، چون کاری با حریف ندارد. فقط باید بداند شما کدام اسلحه را دست گرفته‌اید و الگوی آن اسلحه چیست — و این اطلاعات را از قبل دارد، نه از حافظه‌ی بازی.

نتیجه‌اش این است که نوریکویل به پروسه‌ی بازی وصل نمی‌شود. فقط یک حرکت موس در سطح ویندوز تولید می‌کند.

جدول مقایسه

یعنی نوریکویل بی‌خطر است؟

نه، و هر کسی این را به شما بگوید دارد اغراق می‌کند. کم‌خطرتر با بی‌خطر فرق دارد.

ریسک نوریکویل جای دیگری است: رفتار. اگر خط تیر شما در هر درگیری کاملاً صاف باشد، آدم‌هایی که با شما بازی می‌کنند متوجه می‌شوند و گزارش می‌دهند. برای همین است که تنظیم عاقلانه — نه صددرصد — انتخاب بهتری است. این را در مقاله‌ی مربوط به تشخیص باز کرده‌ایم.